Με μεγάλη μας χαρά, σας καλωσορίζουμε στον δικτυακό τόπο των «Αυθεντικών».

Χώρος με ζεστά και γήινα χρώματα, που δημιουργήσαμε πριν από επτά χρόνια με αγάπη, φαντασία, μεράκι και την προσωπική φροντίδα μας.

Σε ένα ήσυχο, συνοικιακό και κοντινό της πλατείας Μπουρναζίου, δρομάκι, πολύ πριν η περιοχή γνωρίσει την σημερινή της ανάπτυξη, ιδίως μετά την κατασκευή του Σταθμού Μετρό Αγ. Αντώνιος, από τον οποίο απέχουμε μόλις “ένα τσιγάρο δρόμο”!

Και τ’ όνομα αυτού .... : «Αυθεντικών»

Προσφορά κι απόλαυση «Αυθεντικών» γεύσεων, μελωδιών, εικόνων, συναισθημάτων και γενικότερα όλων όσων παραμένουν νοσταλγικά κι αναλλοίωτα στην ψυχή μας. Εκδηλώνουμε και συγχρόνως βιώνουμε αφτιασίδωτα την εσωτερική μας ανάγκη να διατηρήσουμε τις γνήσιες – αυθεντικές γευστικές, ηχητικές και οπτικές παραδόσεις που κυλάνε στις φλέβες μας.

«Με ποια τραγούδια να σε θυμάμαι

Που να’ χουν λόγια γλυκά κι απλά

Όσοι τα ξέρουν τα’ χουν πετάξει

Λες και δεν έχουν αίμα κι αυτά..»

Οι στίχοι αυτοί του Μάνου Ελευθερίου μας εκφράζουν απόλυτα. Τόσες βραδιές, τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι, ένα μωσαϊκό διαφορετικών προσώπων και προτιμήσεων κι’ όμως τα τραγούδια μας ενώνουν.

Μέθεξη!

Όλοι γινόμαστε μια παρέα, που τραγουδά και χορεύει.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Νιόνιος μας, είχε γράψει κάποτε:

«...Το μόνο γνήσιο Ελληνικό τραγούδι είναι η επιθυμία μας να παίξουμε μαζί....Να γίνει αποδεκτή η μοναξιά του ενός απ’ την μοναξιά του άλλου....».

Έτσι, όλοι εμείς προσπαθούμε ειλικρινά να υπηρετούμε, με σεβασμό και αξιοπρέπεια, το έντεχνο, το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι. Το τραγούδι με το οποίο μεγαλώσαμε και εξακολουθεί να μιλά στην ψυχή μας, να μας εκφράζει και να μας λυτρώνει.

Κι επειδή κατά την λαϊκή ρήση, «νηστικό αρκούδι, δεν χορεύει», αντλούμε δυνάμεις με τις νοστιμιές της Κυρίας Γαλάτειας, η οποία επιμελείται προσωπικά, από το Α έως το Ω, την κουζίνα των «Αυθεντικών» μας γεύσεων. Δημιουργεί γεύσεις αμιγώς Ελληνικές. Γεύσεις λιτές και απέριττες, μα φτιαγμένες μ’ αγνά υλικά και φροντισμένες με μεράκι κι αγάπη, όπως οι σπιτικές της μανούλας μας. Παστουρμαδοπιτάκια, τυροκαυτερή, αρνάκι γάλακτος στη λαδόκολλα (λουκούμι!), μπουγιουρντί (όχι η .... λυπητερή καλέ! αλλά τυριά με ντοματούλα ψημένα σε πήλινο) και τα γιαπράκια (ντολμαδάκια φτιαγμένα με την συνταγή της γιαγιάς Δέσποινας από το Αϊβαλί) είναι μερικές απ’ τις λαχταριστές λιχουδιές που ξεχωρίζουν και προτιμώνται φανατικά.

Και για να συνοδέψετε το μεζέ (και ν’ ανέβει και το κέφι στο τσακίρ !), υπάρχει χύμα κρασάκι εξαιρετικό, (αλλά και εμφιαλωμένο για όσους το προτιμούν, με λίγες αλλά επιλεγμένες ετικέτες), τσιπουράκι και φυσικά ουζάκι, τιμώντας τις ρίζες των οικοδεσποτών, που κρατούν απ’ το Πλωμάρι.

Για να χαλαρώσουμε όμως, να απολαύσουμε το φαγητό και να διασκεδάσουμε, πρέπει κάποιος να φροντίζει ώστε όλα να κυλούν σωστά. Τα γκαρσονάκια μας! Παιδιά τζιμάνια! Ευγενικά, χαμογελαστά, πρόθυμα να μας ευχαριστήσουν, τρέχουν όλο το βράδυ πέρα-δώθε, σαν το Βέγγο!, για να μην μας λείψει το παραμικρό.

Ελπίζουμε μέσα από αυτές τις αράδες να σας δώσαμε μια μικρή ‘’γεύση’’ των «Αυθεντικών» και σύντομα να τα πούμε και συχνά να τα λέμε από κοντά....

Εις το επανιδείν λοιπόν!